Bingo
Gra Bingo, jaką znamy dziś, to forma loterii, w której gracze zakreślają wylosowane liczny na planszach o wymiarach 5×5 cm. Osoba, która jako pierwsza zakreśli określony wzór, wykrzykuje „Bingo” i wygrywa. Bingo jest bezpośrednim potomkiem „Lo Giuoco del Lotto d’Italia”. Pierwsza loteria została zorganizowana w roku 1530 po zjednoczeniu Włoch i niemal bez przerwy jest grana co tydzień do dziś. Obecnie co rok, budżet państwa notuje wpływy w wysokości ponad 75 milionów dolarów.
W roku 1778 w p[rasie francuskiej pojawiły się artykuły o tym, że gra „Le Lotto” odnosi ogromne sukcesy wśród francuskiej inteligencji. W klasycznej wersji Lotto, która rozwinęła się w tym okresie, karty używane do tej gry zostały podzielone na trzy rzędy poziome i dziewięć pionowych. Każdy poziomy rząd miał ponumerowane pięć pół a cztery były puste. Pionowe rzędy zawierały kolejno numery od 1 do 10 w pierwszym rzędzie, od 11 do 20 w drugim rzędzie, i tak dalej, aż do 90. Każda z kart była inna. Każdy z graczy otrzymywał jedna z kart lotto. Jedna z osób losowała drewniane tabliczki z liczbami z worka i głośno je odczytywała. Jeśli na karcie znajdowała się odczytywana liczba, gracz ją zakreślał. Pierwszy gracz, który zakrył cały rząd, wygrywał grę.
Od 1800 roku, popularnością zaczęły się cieszyć edukacyjne gry Bingo. Niemiecka wersja gry, została zaprojektowana w taki sposób, by pomóc uczniom w szkole, w nauce tabliczki mnożenia. Pojawiły się również jeszcze inne gry edukacyjne Lotto, takie jak “Pisownia Lotto”, “Lotto Zwierzęta” i “Lotto Historia.” Nawet w dzisiejszym czasach, kiedy to rynek zabawek i gier jest bardzo konkurencyjny, produkty Lotto cieszą się dużym zainteresowaniem. Firma Milton Bradley sprzedaje gry Lotto „Sesame Street Muppets”. Gra uczy dzieci liczyć i rozpoznawać cyfry jednocześnie zapewniając im doskonałą zabawę.
Grę Bingo rozpropagował Edwin S. Lowe – nowojorski sprzedawca zabawek. Założył on firmę rok wcześniej. Miał dwóch pracowników i 1000 dolarów kapitału. Kiedy po raz pierwszy natknął się na Lotto, nie mógł w nią zagrać gdyż wszystkie miejsca były zajęte. Siedział więc do 3 nad ranem i obserwował uzależniony od gry tłum ludzi. Prowadzący kilkakrotnie próbował zakończyć grę mówiąc, że to ostatnia, jednak nikt nie opuszczał Sali. Po powrocie do domu wprowadził kilka zmian w grze, między innymi nazywając ją Beano. Gra odniosła ogromny sukces w całych Stanach Zjednoczonych stawiając na nogi firmę Lowe’a.